Alter Bridge - Magazine Covers

News and discussion about Alter Bridge. Get the latest updates here!
User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Sep 20, 2018 7:44 am

Gitarre & Bass Magazine [Germany] (October, 2018)

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Sep 20, 2018 7:47 am

Corriere Della Sera Newspaper [Italy] (20 September, 2018)

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Sep 20, 2018 11:47 am

Metal Hammer Magazine [Germany] (October, 2018)

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Fri Sep 21, 2018 7:22 am

Classic Rock Magazine [Germany] (October, 2018)

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Fri Sep 21, 2018 7:27 am

Kurier Newspaper [Austria] (21 September, 2018)

Image

Image

„Die Mädchen sind immer noch da“

Slash. Der Gun-N’-Roses-Gitarrist spricht über sein Solo-Album und das Rockerleben von einst und jetzt

„Ich habe es satt, über diesen Scheiß zu reden!“So begegneteSlashkürzlicheinemReporter des Rolling Stone, der NäheresüberdieVersöhnung zwischen ihm und Guns-N’Roses-Sänger Axl Rose wissenwollte. Deshalbsindbeim KURIER-Interview danach derartigeFragenvonvornherein verboten.

2015, nach jahrelangen Streitereien und dem StatementvonRose, erwerde „nicht in diesem Leben“wieder mit Slash auftreten, rauften sich die beiden nach einem Telefongespräch und einem Treffen überraschend wieder zusammen.

2016 traten sie beim Coachella-Festival auf und sind seitherwiederzusammenauf Tour.

Aber Slash hat mit der Band Conspirators in den Pausen der Guns-N’-RosesTour auch ein Solo-Album aufgenommen. Heute, Freitag, erscheint „Living The Dream“. Darüber will Slash mit dem KURIER reden. Aber auch über sein Leben nach dem Entzug und die enttäuschende Arbeit mit Michael Jackson.

KURIER: Das Album heißt „Living The Dream“. Leben Sie Ihren Traum, weil Sie wieder mit Guns N’ Roses spielen? Slash: Dabei geht es nicht um mich. ,Living the dream“ist eine Phrase, die wir sarkastisch verwenden, vor allem in Bezug auf die globalen Ereignisse dieser Zeit. Ich wollte aber kein großartiges politisches Statement machen. Deshalb war diese Phrase ein guter Weg, etwas zu dem zu sagen, was zur Zeit sozial und politisch abgeht.

Die Texte der Songs, die Ihr Sänger Myles Kennedy schreibt, muten aber gar nicht politisch an.

Myles liebt es, solche DingesoinseineLyricseinzubauen, dass man es nicht merkt. Es gibt Leute im Rock, die sehr gut darin sind, soziale Kommentare zu kommunizieren. Für mich aber ist Rock Eskapismus. Deshalb schreibt Myles die Texte so, dass man das nur zwischen den Zeilen lesen kann. Die Songs „My Antidote“und „Call Of The Wild“klingen wie eine sehnsüchtige Rückschau auf die wilde Zeit von „Sex and Drugs and Rock n’ Roll“. . .

Vielleicht, das sind sie aber nicht. In „Call Of The Wild“geht es um die Technologie, wiesieheutzutagealles bestimmt, was wir tun unddasmenschliche Element mit einem kalten, herzlosen Ansatz ersetzt. Und „My Antidote“handelt davon wie wir – das klingt schmalzig, aber ich weiß nicht, wieichesbesserformulieren kann – Sklaven der Rock-Musik sind.

Was vermissen sie aus der wilden Zeit?

Ich bin jetzt seit 13 Jahren clean und habe nie mehr Drogen genommen oder Alkohol getrunken. Aber ich vermisse das überhaupt nicht. Ich bereue es auch nicht, denn ich hatte jede Menge Spaß dabei. Ich bin da hinein geraten, weil mir zwischendenKonzertenoder den Tourneen langweilig war – es war ein Zeitvertreib. Deshalb war mein Fokus gleichwiedervollbeiderMusik, als die Sauferei und die Drogen weg waren. Ich hatte nie das Gefühl, ich kann ohnedemnichtkreativsein, was den meisten nach dem Entzug passiert. Ich war ja auch davorschonkreativ. Undalles andere, der Rock, die Musik, die Tourneen und die Mädchen, die überall herumkugeln – das ist ja alles immer noch da!

Also vermissen Sie gar nichts?

Wenn ich ganz ehrlich bin, das Einzige was mir gelegentlich abgeht, ist mal ins Pub auf ein schönes, kaltes Guinness zu gehen. Das ist aber das einzige, für das ich einenAnflugvonsehnsüchtiger Romantik verspüre.

Dürfen Sie nicht einmal ein alkoholfreies Bier trinken?

Ich bin Alkoholiker und ich glaube, wenn ich einmal mit einem anfange, falle ich um, brauche dann vielleicht 20 richtige Krügerl. Und ich haben ja auch echt viel Glück gehabt. Ich fühle mich gesegnet, dass ich noch da bin. Denn in der wilden Zeit damalshatteichvieleMalejeden Grund und jede Chance, denLöffelabzugeben. Undall daswarjaauchmitsovielExzess verbunden, dass ich so oft nicht wusste, wo ich war undwasichtat. Ichkannmich ansovielesgarnichtmehrerinnern. Heute in der Zeit der sozialen Netzwerke, wo alles sofort an die Öffentlichkeit kommt, will ich so nicht leben. So viele Leute, die ihre Sehnsucht, sich auf Twitter oder Facebook zu präsentieren, nicht kontrollieren können, sagen dann Dinge, die sie später bereuen. Das brauche ich nicht.

„Living The Dream“hat eine frische, vitale Energie. Kommt die daher, dass Sie das Album live eingespielt haben?

Genau, das ist uns extrem wichtig. Alle reden davon, dass Rock seine Spitzigkeit verloren hat, und bemerken nicht, dass das daran liegt, dass sie diese Aufnahmetechnik anwenden, wo alles am Computer zusammengebastelt wird, die Musiker gar nicht mehr im selben Raum sind und jedes Detail mitMaschinenperfektioniert wird. DabeilebteRockimmer schon von diesen magischen Momenten, wenndasZusammenspiel von Gitarrist, Sänger und all den anderen Elementen in einer Art Zusammenwachsenendetundinein Musikstück hinein explodiert. Die Hörer wissen vielleicht nicht warum, aber sie können das spüren, bekommen Gänsehaut, wollen tanzen oder weinen.

Es hieß damals, Sie seien verärgert gewesen, dass Michael Jackson ihre Riffs für den Song „Black Or White“zu einem kurzen Loop zusammengeschnitten hat. Ist die Frustration mit dieser Produktionstechnik der Grund dafür?

Ich habe für Michael auf demTrack„GiveInToMe“ein Sologespielt, daswargut, das haben sie so gelassen. Aber später habe ich noch ein paar Dinge für ihn eingespielt, von denen ich bis heutekeineAhnunghabe, auf welchem Song sie im Endeffekt gelandet sind. Da haben sie Loops daraus gemacht, Teile sind hier und dort aufgepoppt. Ich würde nicht notwendigerweise sagen, dass ich deshalb verärgert war – nur ein wenig enttäuscht.

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Fri Sep 21, 2018 7:31 am

Rock & Folk Magazine [France] (October, 2018)

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Sat Sep 22, 2018 5:13 pm

Total Guitar Magazine [United Kingdom] (September, 2018)

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Mon Sep 24, 2018 1:51 pm

USA TODAY US Edition Newspaper [United States] (24 September, 2018)

Image

Image

Image

Slash goes solo, ‘Living the Dream’

New album isn’t political but could be

No, another Guns N' Roses album is not on the way – at least not yet.

“It’s something that we would love to do,” said lead guitarist Slash, who after two decades of strife with frontman Axl Rose, reunited with the group in 2016 for an ongoing reunion tour.

In the meantime, the 53-year-old rocker, whose real name is Saul Hudson, is gearing up for the release of "Living the Dream," out Friday, his third album with singer-songwriter Myles Kennedy and band The Conspirators. Largely written in 2014 and 2015 prior to the GNR reunion, and recorded this past spring, the album is "leaner" and "more uptempo," he says, than his previous studio effort, "World on Fire," which was "more densely populated with random riffs and had a lot going on."

Slash sat down with USA TODAY.

Question: What's the significance of the title, "Living the Dream?"

Slash: It was just a tongue-in-cheek remark about domestic and global politics, but people have been looking into it as being something about what it is that I do. Which it applies, but that's not where it came from.

Q: Was any of the new music inspired by what's going on in the news?

Slash: This one is actually less political than the last one. It's more about personal experiences for Myles and a couple shared experiences, but not so much politics. But I did have to say something, so I titled the record the way I did.

Q: "Civil War" is arguably GNR's most political song. What do you remember about writing and recording that with Axl?

Slash: That was something I just came up with on acoustic and an idea that Axl had, and the two just came together. It’ll be interesting to see what's on the next Guns N' Roses record if we get around to doing that. I'm not wanting to be a political advocate myself, but it'd be interesting to see what Axl comes up with. He definitely is more outspoken in that area.

Q: Who are some of your favorite rock acts right now?

Slash: I love Foo Fighters. My favorite band consistently has been Queens of the Stone Age because they always put out cool, interesting records. But I still listen to a lot of old stuff because the rock 'n' roll that turned me on as a kid, not too much of it exists.

Q: I understand that it was Axl who reached out to you a few years ago, after a couple decades of not speaking. Was that cathartic?

Slash: It was nice that it happened. I don't know if I would have had the wherewithal to call him, just because I'm introverted and it might have been hard for me. Not during that initial phone call, but after that, it was really good to be able to get rid of some of the negative baggage that we'd been carrying around for a long time. It'd been 20 years of not talking and letting this bad blood continue to be perpetuated by the media. It turned into something way bigger than what was really going on, so it was good to get past that.

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Wed Sep 26, 2018 8:07 pm

Rolling Stone Magazine [India] (September, 2018)

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Sep 27, 2018 11:33 am

Tubantia Newspaper [Netherlands] (27 September, 2018)

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Mon Oct 01, 2018 6:15 pm

Planet Rock Magazine [United Kingdom] (October, 2018)

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Oct 04, 2018 10:32 pm

Rock Hard Magazine [France] (October, 2018)

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Oct 04, 2018 11:14 pm

RockZone Magazine [Spain] (October, 2018)

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Oct 11, 2018 4:06 pm

Top Bass Magazine [Poland] (September, 2018)

Image

Brian Marshall, Alter Bridge: Jakby ktoś zapalił światło

Fani zespołów Alter Bridge i Creed dobrze znają solidny fundament rytmiczny, który od lat tworzą basista Brian Marshall i perkusista Scott Phillips. Z tym pierwszym udało się porozmawiać przed jednym z występów promujących album „The Last Hero”.

Image

Michał Szubert: Z jakiego sprzętu korzystasz podczas trasy? Czy różni się od tego, którego użyłeś w studiu podczas nagrań albumu „Last Hero”?
Brian Marshall: Aktualnie gram na wzmacniaczu Ashdown ABM-1200 oraz ABM-900 – obie te konstrukcje są tranzystorowe i napędzają kolumny Ashdown Classic 8 × 10” oraz ABM 2 × 15”. W większych salach używam „piętnastek”, ponieważ lubię czuć za sobą powietrze podczas gry. W ostatnich latach systemy audio bardzo się rozwinęły, więc korzystamy z bezprzewodowego systemu monitoringu dousznego. Jego brzmienie jest niesamowite, ale na scenie jest takie miejsce, w którym lubię stać – to jest zaraz obok bębna taktowego, tam gdzie powietrze wydobywa się z moich głośników. Kiedy dociera do mnie to wszystko, kiedy czujesz to w stopach, to chociaż nie mam na myśli, że źle to robię, ale czasami to jest lepsze niż seks [śmiech]. Tak wygląda mój zestaw koncertowy. W studiu sprawdzaliśmy kilka headów, ale zazwyczaj padało na starego, klasycznego Ampega. Jeżeli chodzi o gitary, to od półtora roku gram na instrumentach Ernie Ball Stingray V Neck Thru. Wcześniej przez wiele lat używałem gitar Sadowsky Jazz-Bass.

Czy basy firmy Sadowsky to konstrukcje typu custom?
Tak, ale oni mają również standardową serię Metroline, która jest aktualnie w produkcji.

Czy twoim zdaniem basista powinien przestrajać swój instrument w utworach granych w obniżonym stroju?
Wszystko zależy od komfortu basisty. Jeżeli gitary są obniżone, a basista woli przetransponować to do stroju standardowego – wykorzystując przy tym dodatkową strunę H lub niższą – to wszystko zależy od niego. Jeżeli o mnie chodzi, to podczas tworzenia nowych utworów dopasowałbym swój strój do gitar pod warunkiem, że nie są nastrojone zbyt nisko. Czasami gitary tworzą taki dół, że ciężko się przebić. Najniżej mogę zejść do dźwięku „C” na czterostrunowym basie lub do niskiego „A” na pięciostrunowym. Chociaż nie, sorry – w „Show Me A Leader” obniżam strój do „G#”, jednak rzadko wykorzystuję tę strunę. Jeżeli zejdziesz tak nisko i nie jesteś odpowiednio skupiony, to może być ciężko się przebić. Gram te dźwięki tylko wtedy, kiedy ma to wpływ na piosenkę. Zazwyczaj przestrajamy strunę E o pół lub cały ton w dół, a kilka piosenek gramy w standardowym stroju, jednak w całości obniżonym o pół tonu. Wszystko zależy od tego, czy Myles [Kennedy, wokalista – przyp. red.] czuje się komfortowo – jeżeli on nie jest w stanie wyciągnąć jakiejś nuty, to wtedy obniżamy strój.

Czyli nie chodzi tylko o dodanie ciężaru, ale też o dopasowanie się do wokalisty?
Tak, to musi mieścić się w skali jego głosu. Niektóre kawałki nagrywamy w obniżonym stroju, a potem to zmieniamy. Pamiętam, że jeden z utworów nagraliśmy w stroju obniżonym o cały ton, z dodatkowo opuszczoną struną E – kiedy wykonywaliśmy go na żywo, Myles zapytał, dlaczego to jest grane tak nisko, więc podnieśliśmy strój, żeby lepiej mu się śpiewało.

Image

Przez jakiś czas miałeś własne studio?
Założyłem studio zaraz po tym, jak odszedłem z Creed. Zbudowałem je w domu, po tym jak ponownie wróciłem do muzyki. Zarejestrowałem w nim kilka zespołów, skupiając się bardziej na pisaniu piosenek i realizacji nagrań. Miałem wtedy zespół Head Heavy, z którym cały album nagraliśmy właśnie w tym studiu. Był tam zestaw Pro-Tools oraz lekko już nieaktualny system OSX. Sprawiało mi to przyjemność i odciągnęło trochę od procesu twórczego, ponieważ wcześniej po prostu grałem w zespole, a teraz próbowałem być kimś w rodzaju producenta i robić kilka rzeczy naraz. I chociaż było fajnie, to nie wiem, czy akurat to chciałbym robić, gdybym nie grał muzyki – wolę być raczej po drugiej stronie szyby.

Doradzisz jak uzyskać dobre brzmienie basu w ciężkiej muzie?
To trochę złożone zagadnienie, zwłaszcza w moim przypadku, ponieważ gram z dwoma świetnymi gitarzystami. Na pewno musiałem znaleźć swoją ścieżkę pomiędzy ich brzmieniem. W kwestii sprzętu dużo zależy od samego instrumentu i przystawek – ja zmieniłem pickupy na aktywne, dzięki czemu w moim brzmieniu pojawiło się więcej zadziorności i brudu. Niskie częstotliwości od razu lepiej się przebijają w miksie. Używam też preampu SansAmp, który choć umiejscowiony w racku, jest wpięty pomiędzy efektami, a wzmacniaczem i włączony przez cały czas. Ta kostka dodaje charakteru podczas gry na żywo. W studiu wszystko zależy od osobistych preferencji. Jestem sporym fanem Justina Chancellora z zespołu Tool i po prostu uwielbiam jego ton, chociaż on gra kostką, a ja palcami. W kwestii brzmienia próbuję znaleźć się w podobnym miejscu. Wracając do sprzętu – bas Fendera lub Ernie Balla podłączony do zestawu Ampega czy głowy Mesa Boogie z serii Big Block świetnie sprawdzają się podczas nagrań. Z kolei Ampeg SVT Classic i te heady w starszym stylu nie oferują może zbyt wielu możliwości kreowania brzmienia, jednak zapewniają ten soczysty, potężny ton, który przez lata chciałem uzyskać, dodając do niego wyżej wymienioną zadziorność. Nie jestem fanem przydźwięku, który powstaje podczas uderzania palcami o progi, chociaż przez lata nauczyłem się doceniać tego typu niuanse. Tworząc kawałki, chcę grać ze wszystkimi – zsynchronizować się z perkusją lub podążać za progresją akordów, jeżeli utwór tego wymaga. Kiedy pojawia się wolna przestrzeń, to próbuję ją wypełnić melodią, pozwalając partiom basowym wyjść odrobinę do przodu. To jest ten moment, kiedy mogę być bardziej kreatywny. No chyba, że gramy szybki kawałek, to wtedy nie mogę zbyt wiele zrobić.

Jak podchodzisz do tworzenia partii basowych? Skupiasz się na bębnie taktowym, gitarach, a może na tekście?
To się zmienia na przestrzeni lat. Zazwyczaj wygląda to tak, że Mark [Tremonti – przyp. red.] lub Myles prezentują zespołowi riff i wtedy wspólnie go gramy. Na tym etapie moje partie są raczej bazowe. W sali zawsze są mikrofony, dzięki czemu możemy nagrywać wszystkie pomysły. Staramy się w krótkim czasie zaaranżować numer najlepiej, jak potrafimy – nazywamy to naszą fazą przedprodukcyjną. Na tych nagraniach nie ma jeszcze wokali, chociaż Mark może mieć w głowie jakieś melodie. Często przeskakujemy też z jednego pomysłu na drugi, więc potem zabieram te nagrania ze sobą i słucham, skupiając uwagę na tym, co zagrałem. Następnie podpinam bas do niewielkiego wzmacniacza i sprawdzam kilka różnych wersji, ponieważ chcę poczuć się komfortowo. Dla mnie to kwestia grania rzeczy, które lubię i następnie ich powtarzanie. Na koncercie zdarza mi się, że daną partię zagram trochę inaczej, a potem żałuję, że to właśnie nie ta wersja znalazła się na płycie. Chociaż zawsze byłem kreatywny podczas tworzenia utworów, to ostatnio bardziej analizuję to, co gram. Zastanawiam się, dlaczego ten obniżony dźwięk lub skala pasuje do konkretnej partii. Zacząłem interesować się teorią, więc wracam do moich pasaży, skal i modusów – odświeżam je sobie, co z kolei otwiera przede mną nowe możliwości. Mam nadzieję, że na następnym albumie coś z tego wykorzystam. Chcę nie tylko uderzać w ciemno i grać to, co czuję – co oczywiście może zadziałać – ale chcę również wiedzieć, dlaczego to się sprawdza.

Fajnie, że to mówisz, bo myślę, że wielu muzyków czuje się podobnie. Sam jakiś czas temu poprosiłem znajomego o kilka lekcji i okazuje się, że najpierw musisz ugruntować teorię.
Wiem, wiem. No i jest sporo do nauczenia.

Image

Tak, tylko ja chciałbym wiedzieć, kiedy zagram pierwsze jazzowe solo?
[śmiech] Dobrze cię rozumiem. Ta powtarzalność – chcesz zrozumieć, chcesz załapać, chcesz być w stanie to zagrać, ale to nie tak. Na to potrzeba czasu, ale pracuj nad tym.

Na kolejnej próbie zaczynasz zastanawiać się: „A może zagram do tego tercję lub kwintę”?
[śmiech] Dokładnie. To jest jak nauka języka – możesz rozmawiać i czuć dany język, ale zrozumienie go i komunikowanie się w sposób instynktowny to jest właśnie coś, czego szukam. To wymaga sporo pracy.

Wróćmy do muzyki Alter Bridge – który kawałek z ostatniej płyty jest twoim ulubionym podczas tej trasy?
Hmm… [pauza]

„My Champion”?
W sumie to miałem powiedzieć.

Ten numer podnosi na duchu. Opowiesz, jak powstał?
Ten utwór ma swój wewnętrzny rytm. Mogę w nim zagrać kilka rzeczy, które sprawiają mi frajdę, chociaż przez większość czasu linia basu podąża za progresją akordów. Z punktu widzenia basisty interesujące może być to, że chociaż wszystkie struny są obniżone pół tonu niżej, to struna „H” pozostaje bez zmian. Na wcześniejszych albumach wykorzystałem ten patent w takich utworach jak „Fortress” czy „Waters Rising”. Lubię mieć do dyspozycji ten dół, jeżeli piosenka tego wymaga.

Doradzisz, kiedy się to przydaje?
To kwestia frazowania. Taki akcent często sprawdza się na trzecim takcie – tak jest właśnie w „Fortress”. Wiem to z doświadczenia.

Kiedy podchodzisz do muzyki w sposób analityczny, to okazuje się, że nawet w rocku jest sporo tego typu niuansów – wystarczy przestudiować nagrania Foo Fighters.
Oni są niesamowici. Dave Grohl stał się bardzo twórczy. Nie słyszałem ich ostatniej płyty, ale Myles sporo o niej mówi. Sposób, w jaki rozwinął swoja karierę od początków zespołu, przez druga połowę lat dziewięćdziesiątych, aż do teraz robi wrażenie. Przyjemnie jest na to patrzeć.

Jeżeli jesteśmy przy muzyce lat dziewięćdziesiątych, to jakiś czas temu widziałem na żywo grupę Bush – są w doskonałej formie.
Graliśmy z nimi kilka miesięcy temu w Memphis i miałem okazję obejrzeć ich koncert – są świetnym zespolem.

Zauważyłem, że sporo uwagi poświęca się popisom gitarzystów, zapominając o tym, że to sekcja rytmiczna tworzy platformę dla solówek. Co o tym myślisz?
Rytm zawsze mnie to fascynował. Pamiętam, że kiedy zaczynałem odkrywać muzykę, to słuchałem zespołów marszowych, występujących podczas meczów NFL. Pamiętam, że uderzali w bębny taktowe [Brian modeluje ich brzmienie – przyp. red.] i to było naprawdę fajne. Z kolei kiedy uderzali pałkami w roto-tomy, pojawiał się groove. Mój tata był perkusistą, więc zacząłem właśnie od gry na bębnach. Na początku to właśnie sekcja rytmiczna przyciągała moją uwagę – John Entwistle i Keith Moon [The Who – przyp. red.] czy tandem, jaki tworzyli Steve Harris i Nico McBrain [Iron Maiden – przyp. red.]. Dla mnie naprawdę ważni byli Neil Peart i Geddy Lee z Rush – słuchając ich, po prostu odleciałem. Ich koncertowy album „Exit… Stage Left”, to w ogóle pierwsza płyta, jaką kupiłem. Jest na niej to niesamowite solo na bębnach. po prostu o to w tym chodzi. Sekcja rytmiczna zawsze była dla mnie ważna. Szczęśliwie gramy z Flipem [perkusista Alter Bridge – przyp. red.] już dwadzieścia lat i znamy się jak łyse konie – mogę prawie wyczuć, co on zrobi, zanim to jeszcze zagra. Myślę, że on ma też podobnie ze mną. Udało nam się stworzyć fajną, dobrze zgraną sekcję i mam nadzieję, że nie schrzanimy czegoś wieczorem [śmiech].

Image

Dacie radę!
Myślę, że gitarzyści czy wokaliści skupiają na sobie sporo uwagi, jednak na koniec dnia to właśnie solidna sekcja rytmiczna jest tym, czego potrzebują. Dla mnie właśnie to się liczy najbardziej. Ty jesteś gitarzystą, więc myślisz jak gitarzysta.

Dlatego cały czas patrzę na tego PRS–a obok ciebie...
Niektórzy basiści zaczynali od gitary, ale dla mnie gitara basowa to najwspanialszy instrument pod słońcem. Pojawia się pewne uczucie, kiedy zaczynamy grać jak jeden organizm. Podczas słuchania muzyki pierwszym, na co zwracam uwagę, jest sekcja rytmiczna. Nie wszyscy tak mają, ale ja tak.

Myślę, że Mark i Myles powinni wam stawiać piwo co wieczór.
[śmiech]

Czy otrzymałeś jakieś wyjątkowe porady od któregoś ze swoich ulubionych basistów?
Może nie tyle porady, co inspiracje. Kiedy pierwszy raz zacząłem grać, to miałem swojego mentora, którego pytałem o różne sprawy. Udzielił mi kilku lekcji i pomógł uwierzyć w siebie. Powiedział: „Wiesz co, będziesz świetnym basistą”. Nie wiem, co to było, ale kiedy osoba, którą cenisz, mówi ci coś takiego, to jakby ktoś nagle zapalił światło. Pomyślałem, że jeżeli on uważa, że dam radę, to dam. Wypchnął mnie z progu i zdopingował do bycia coraz lepszym. Wydaje mi się, że potem nie miałem z nim już żadnej lekcji – po prostu starałem się jakoś tym sterować, robiąc swoje. Podczas studiów zacząłem grać w zespołach coverowych i tak poznałem chłopaków z Creed.

Dziękuję za rozmowę!
Nie ma sprawy.

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Wed Oct 17, 2018 7:30 am

Kerrang Magazine [United Kingdom] (October, 2018)

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Wed Oct 17, 2018 9:07 am

Gitarzysta Magazine [Poland] (October, 2018)

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Thu Oct 18, 2018 3:27 pm

Bay of Plenty Times Newspaper [New Zealand] (19 October, 2018)

Image

Image

Just announced: Slash and his band are headed to Mount Maunganui this summer

Hold on to your top hats, Tauranga, Slash is coming.

The guitarist of Guns N' Roses fame, who has just released his fourth solo album, will perform at Baypark Arena on January 25 with his own group Myles Kennedy and The Conspirators.

It was one of just two scheduled New Zealand shows on their Living The Dream album tour, with the other stop at Auckland's Spark Arena on January 26.

Slash, who was inducted into the Rock n Roll Hall of Fame in 2012, has visited New Zealand with the group twice before - 2010 and 2015 - but this will be the first time performing in Tauranga. "Slash, of course, killed it" was the New Zealand Herald's review in 2017 when he performed at Western Springs in Auckland with Axl Rose and Duff McKagan on the Guns N' Roses Not In This Lifetime tour.

He has released three albums with Myles Kennedy and The Conspirators, made up of singer Myles Kennedy, bassist Todd Kerns, drummer Brent Fitz and rhythm guitarist Frank Sidoris.

Slash said he always planned on getting back together with The Conspirators and "continuing on with what we started". As much as enjoy the writing and recording process, when I'm creating music it's always with the intent that it should be played in front of an audience... That's what I love the most," Slash said.

Promoters TEG Dainty promised "nonstop, electrifying riffs and guitar solos that exhilarate even those seated way back in the nosebleed section."

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Tue Oct 30, 2018 5:04 pm

Guitare Xtreme Magazine [France] (November/December, 2018)

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Wed Oct 31, 2018 10:58 pm

Australian Guitar Magazine [Australia] (November, 2018)

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

User avatar
Torsten
White Knuckled
Posts: 271
Joined: Sat Jul 07, 2012 2:11 am

Re: Alter Bridge - Magazine Covers

Postby Torsten » Fri Nov 02, 2018 12:51 am

LOUD! Magazine [Portugal] (November, 2018)

Image

Image

Image

Image

Image

Image


Return to “Alter Bridge”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 6 guests